22/2/2007 - Yaban Domuzu (Sus scrofsc)

İri gövdesi,kalın ve kuvvetli bacakları ve büyük başı ile güçlü bir görünüşe sahiptirler,kırçıllı siyahtan açık boza kadar değişik renklerine rastlanır,yaşlı erkekler kırlaşmış bir görünüm alırlar,kılları sert ve uzundur,renkleri kışın daha koyudur,köpek dişleri gelişmiştir,erkeklerde alt çenedeki köpek dişi 18-20 cm. kadar uzun olur ve ay şeklinde geriye kıvrıktır,bunlara bazı yörelerde 'çalak' denir,üst köpek dişi daha kalın ve kısa olup yukarı doğru kıvrılmıştır,dişilerin köpek dişleri erkeklere nazaran çok küçüktür,burun kısmı uzun,ucu yassı ve oldukça serttir,toprağı kazıp eşeliyecek yapıdadır.
İyi bir örtüye sahip her türlü ortamda yaşar,ancak yapraklı ve karışık ormanları tercih eder,sazlıklar,sık çalı,kamış,saz ile çevrili bataklık,göl ve akarsu kenarlarında,sık çalılıklarla kaplı meralarda yaşar.
Genellikle gece dolaşır ve yayılırlar,gündüzleri ormanın,çalılıkların veya sazlıkların sık yerlerinde yatarlar,yerini sık sık değiştirir,kızışma devresi dışında dişiler,yavrular ve genç erkekler sürüler teşkil ederler,sürübaşı ekseri yaşlı bir dişidir,yaşlı erkekler tek dolaşırlar,bazen gurup oluştururlar,yaşlı güçlü erkeklere 'azılı' dişilerine 'beniş',yavrularına 'moza' veya 'potak' denir,ekim,kasım ayları içersinde çiftleşirler,dişiler şubat sonu mart başında bir seferde 6-12 yavru doğururlar,çok iyi yüzer ve sıcak havalarda çamur içinde yatmayı çok severler,bu davranışının altında yatan gerçek,yaban domuzlarının ter bezlerinin olmamasıdır,domuzların bilinenin aksine kendi pisliklerinin içinde yatması yine bu ihtiyacın yeterince tatmin olmamasından kaynaklanmaktadır,tıpkı ineklerin yaptığı gibi,bir gece içinde yatağından 5-20 km.kadar uzağa gider,karnını doyurarak geri dönerler,yayılırken va bazı hallerde 'fork.fork' diye burundan ses çıkarırlar,azılılarda dişlerini birbirine vurarak korku ve tehdit sesi çıkarırlar,yaban domuzları 20-25 yıl yaşarlar.
Yaban domuzu yurdumuzda Orta ve Doğu Anadolu'da barınmalarına uygun çalı ve orman örtüsü bulunmayan geniş step ve düzlüklerin bulunduğu birkaç il dışında her tarafta rastlanır,ormanlık alanlarda daha bol miktardadır.
domuzlar hem otobur,hemde etobur canlılardır,beyin ve koku alma özellikleri çok gelişmiştir,beslenmelerinde özellikle palamut,ceviz,kestane,fındık vs. gibi tohum ve meyveler yanında bitki artıkları içersindeki solucan ve böceklerde önemli yer tutar,ağaçların altındaki yapraklar içersinde bulunan bu bitkisel ve hayvansal gıdaları bulup yemek için burnu ile toprağı karıştırırlar,bu esnada geriye kalan bitki artıkları içersindeki tohumlar toprağa karışır ve çimlenir,ormanda belli bir zaman sürecinde ağaçlar yaşlanırken yeni fidanlarda arkadan gelerek ormanın gençleşmesini sağlar,böylece ormanda devamlılık söz konusudur,bunuda sadece ve özellikle yaban domuzları sağlayabilir,ormanın sağlığı,içinde bulunan yaban domuzuna bağlıdır,hem ormanımız olsun,hemde yaban domuzları bulunmasın demek; doğanın yapısına uymaz,inancımızda(etinin haram oluşu)nedeniyle,ormana bu kadar faydası olan yaban domuzlarını düşman kabul etmek doğru değildir,sonuç olarak sağlıklı ormana sahip olmak istiyorsak,yaban domuzlarınada yaşama hakkı tanımamız gerekiyor.
Yurdumuz dışında Avrupa ülkelerinin tamamında,Batı Rusya!da,Kafkasya'da,İran,Afganistan,Tibet'e kadar yayılış gösterirler,Ortadoğu ülkelerinde,Irak.Suriye,Lübnan ve İsrail'de,Kuzey Afrika'da Mısır,Tunus ve Cezayir'de yaşarlar.